Paweł Siedlar pisze powoli, rozważnie i przejmująco, Nie strzela pomysłami z prędkością karabinu maszynowego Nie produkuje bohaterów, którzy wyskakują z odrzutowca i tylko dzięki nadludz-kiemu wysiłkowi woli nie rozbijają się o ziemię Na pierwszym piętrze jego opowiadań znajdziemy literaturę grozy i SF, a na drugim człowieka z jego psychologią skomplikowaną bardziej niż stacja kosmiczna